‘Het Raadsrakkertje van de Week’
Regelmatig belichten we het belangrijkste of interessant lokale nieuws op een andere manier: met een cartoon die de vinger op de zere plek legt. Grappig, cynisch, humoristisch of juist ontroerend – het Raadsrakkertje prikkelt, maakt nieuwsgierig en zet aan tot denken.
Het Raadsrakkertje van de Week gaat deze keer over het zwembad van Sportcomplex de Wiltsangh.
De discussie rond de Wiltsangh gaat niet over chloor, techniek of pech. En ook niet over de vraag of een zwembad winst moet maken.
Het gaat over verantwoordelijkheid.
Niet: “dit is lastig” maar: “dit hebben we verkeerd ingeschat”.
Tegen die achtergrond is de uitspraak dat dit ‘niet door hele verkeerde beslissingen uit het verleden komt’ door Gemeentebelang, voor veel inwoners moeilijk te rijmen met de huidige situatie.
De kern van het probleem zit in een verkeerde definitie van waarde.
De Wiltsangh is ontworpen als een rationeel en efficiënt sportcomplex, terwijl veel inwoners het oude zwembad gebruikten als sociale ontmoetingsplek.
Gezelligheid, aantrekkingskracht en identiteit zijn verdwenen.
Wat resteert, wordt door een deel van de gebruikers ervaren als functioneel en kil.
Dat is geen detail maar een fundamentele mismatch tussen ontwerp en gebruik.
Een zwembad hoeft geen winst te maken.
Maar het moet wél intensief gebruikt worden, als waardevol worden ervaren en verdedigbaar zijn richting de belastingbetaler.
Zeg hardop:
“We hebben onderschat hoeveel inwoners waarde hechten aan sfeer, ontmoeting en plezier.”
Zonder die erkenning blijft elke oplossing ongeloofwaardig.
Ik denk Veluvine ook gebukt onder hetzelfde probleem: de sociale sfeer is weg. Dan sterft een sociale voorziening langzaam een kille dood. De gemeenschap kan wel investeren maar daarmee red je het niet.